Klasy betonu tabela

Klasa betonu określa przede wszystkim jego charakterystyczną wytrzymałość na ściskanie. W obecnych oznaczeniach stosuje się zapis typu C16/20, C20/25 albo C25/30. Dawne oznaczenia B10, B20 i B25 nadal funkcjonują w języku wykonawczym, ale w dokumentacji technicznej należy posługiwać się klasą podaną w projekcie.

Klasy betonu – tabela C i dawne B

Klasa betonu fck,cyl [MPa] fck,cube [MPa] Dawne oznaczenie Typowe zastosowanie
C8/10 8 10 B10 chudy beton, podkłady, warstwy wyrównawcze
C12/15 12 15 B15 podbudowy, elementy pomocnicze, stabilizacje
C16/20 16 20 B20 ławy fundamentowe, fundamenty, wieńce, podstawowe elementy konstrukcyjne
C20/25 20 25 B25 stropy, schody, płyty, belki, słupy, fundamenty, podjazdy przy właściwej klasie ekspozycji
C25/30 25 30 B30 elementy żelbetowe o większych obciążeniach, posadzki i nawierzchnie zewnętrzne przy wymaganej mrozoodporności
C30/37 30 37 B37 konstrukcje o podwyższonych wymaganiach nośności, elementy inżynierskie
C35/45 35 45 B45 elementy silnie obciążone, prefabrykacja, konstrukcje specjalne
C40/50 40 50 B50 prefabrykaty, infrastruktura, beton wysokiej klasy konstrukcyjnej
C45/55 45 55 B55 wysokie klasy konstrukcyjne, elementy o dużych wymaganiach wytrzymałościowych
C50/60 50 60 B60 beton wysokiej wytrzymałości, konstrukcje specjalne i inżynierskie

Jak czytać oznaczenie C20/25?

Oznaczenie C20/25 nie oznacza zakresu od 20 do 25 MPa. Pierwsza liczba oznacza charakterystyczną wytrzymałość na ściskanie próbki walcowej, a druga liczba charakterystyczną wytrzymałość na ściskanie próbki sześciennej.

Przykład: C20/25 oznacza 20 MPa dla próbki walcowej i 25 MPa dla próbki sześciennej. Dlatego dawne oznaczenie B25 jest w praktyce najczęściej wiązane z klasą C20/25.

Klasy ekspozycji betonu

Klasa wytrzymałości, np. C25/30, opisuje nośność betonu na ściskanie. Klasa ekspozycji opisuje środowisko pracy betonu i wpływa na wymagania trwałościowe, skład mieszanki, współczynnik w/c, minimalną klasę betonu oraz odporność na czynniki zewnętrzne.

Grupa klas ekspozycji Oddziaływanie środowiska Przykład
X0 brak zagrożenia korozją lub agresją beton niezbrojony w środowisku bez agresji
XC1-XC4 karbonatyzacja elementy wewnętrzne, zewnętrzne, wilgotne lub okresowo mokre
XD1-XD3 chlorki inne niż z wody morskiej garaże, parkingi, nawierzchnie narażone na sole odladzające
XS1-XS3 chlorki z wody morskiej konstrukcje morskie, nabrzeża, elementy w strefie zasolenia
XF1-XF4 zamrażanie i rozmrażanie elementy zewnętrzne, nawierzchnie, beton narażony na mróz
XA1-XA3 agresja chemiczna grunty i wody agresywne chemicznie
XM1-XM3 ścieranie posadzki przemysłowe, nawierzchnie, elementy narażone na abrazję

Klasy konsystencji mieszanki betonowej

Klasa konsystencji nie jest klasą wytrzymałości betonu. Określa urabialność mieszanki betonowej, najczęściej przez opad stożka.

Klasa konsystencji Opad stożka [mm] Charakter mieszanki
S1 10-40 gęstoplastyczna
S2 50-90 plastyczna
S3 100-150 łatwiejsza do układania, często stosowana w budownictwie
S4 160-210 ciekła
S5 ≥ 220 bardzo ciekła

Jak zapisać beton w zamówieniu?

W praktyce zamówienie betonu nie powinno ograniczać się do samej klasy wytrzymałości. Przykładowy zapis może wyglądać tak:

C25/30 XC2 S3 Dmax16

  • C25/30 – klasa wytrzymałości na ściskanie,
  • XC2 – klasa ekspozycji środowiskowej,
  • S3 – klasa konsystencji mieszanki betonowej,
  • Dmax16 – maksymalny wymiar kruszywa 16 mm.

Kiedy tabela klas betonu nie wystarcza?

Tabela klas betonu pozwala porównać oznaczenia C i dawne B, ale nie określa samodzielnie pełnych wymagań dla konstrukcji. Do prawidłowego doboru betonu potrzebne są: projekt konstrukcyjny, klasa ekspozycji, warunki gruntowo-wodne, rodzaj elementu, zbrojenie, konsystencja, pielęgnacja, odporność na mróz, agresję chemiczną i ścieranie.

Źródła