Kaloryczność drewna tabela gatunków i wilgotności

Kaloryczność drewna zależy nie tylko od gatunku, ale też od wilgotności i jednostki, w której porównuje się opał. Inaczej wygląda wynik w kWh/kg, a inaczej w kWh/mp, czyli w kilowatogodzinach z metra przestrzennego drewna. To ważne, bo drewno opałowe najczęściej kupuje się objętościowo, a nie na idealnie suchą masę.

Gatunek drewna Kaloryczność [kWh/mp] Kaloryczność [kWh/kg] Charakterystyka spalania Wniosek praktyczny
Grab 2200 4,2 bardzo gęste drewno, długi żar, wolne spalanie jeden z najlepszych gatunków, gdy liczy się energia z objętości
Buk 2100 4,2 równe spalanie, dobre utrzymywanie temperatury bardzo dobry wybór do kominka, pieca i kotła
Dąb 2100 4,2 gęsty, długo się pali, wymaga dobrego sezonowania dobry opał, ale nie powinien być spalany zbyt świeży
Jesion 2100 4,2 twarde drewno liściaste, stabilne spalanie bardzo dobry opał, choć zwykle mniej dostępny niż buk lub dąb
Robinia / akacja 2100 4,1 twarde i gęste drewno, wysoka energia z objętości dobry wybór do długiego palenia, jeśli jest dobrze wysuszone
Brzoza 1900 4,3 łatwo się rozpala, pali się dość czysto, daje stabilny płomień bardzo praktyczna do kominka, zwłaszcza przy dobrej wilgotności
Wiąz 1900 4,1 drewno liściaste o dobrej energii objętościowej sensowny opał, ale bywa trudniejszy w przygotowaniu
Klon 1900 4,1 spala się spokojnie, łatwiejszy w użyciu niż bardzo twarde gatunki dobry kompromis między energią i wygodą użytkowania
Daglezja 1700 4,4 drewno iglaste, niższa energia z objętości lepsze do rozpalania lub szybszego grzania niż do długiego żaru
Sosna 1700 4,4 żywiczna, szybko daje płomień, ma niższą gęstość dobra do rozpalania i szybkiego podbicia temperatury, słabsza objętościowo od grabu czy buku
Modrzew 1700 4,4 iglasty, bardziej energetyczny wagowo, ale mniej gęsty użytkowo bliżej sosny niż twardego drewna liściastego
Świerk 1600 4,4 lekki, szybko się rozpala, szybko oddaje ciepło dobry na rozpałkę i szybkie grzanie, słabszy do długiego palenia
Jodła 1500 4,4 lekkie drewno iglaste, szybkie spalanie nie daje tak długiego żaru jak gęste gatunki liściaste
Olcha 1500 4,1 lekka, łatwa w spalaniu, mniej energetyczna objętościowo lepsza jako opał uzupełniający niż główne drewno na silne mrozy
Wierzba 1400 4,1 niska gęstość, szybkie spalanie wymaga większej objętości dla tej samej ilości energii
Topola 1400 4,2 lekka, szybka w spalaniu, niska energia z metra przestrzennego opał słabszy objętościowo, raczej do zastosowań pomocniczych
Drewno liściaste średnio 2100 4,2 większa gęstość i dłuższe utrzymywanie żaru najlepszy kierunek przy zakupie drewna na metry przestrzenne
Drewno iglaste średnio 1600 4,4 niższa gęstość, szybsze spalanie, częstsza obecność żywicy dobre do rozpalania, ale zwykle mniej korzystne jako podstawowy opał kominkowy
Drewno opałowe średnio 1800 4,3 wartość orientacyjna dla mieszanego drewna opałowego przy mieszanym zakupie warto sprawdzić udział gatunków i wilgotność

Wartości w tabeli dotyczą drewna powietrzno-suchego, czyli przy wilgotności około 18%. To nie są wartości dla drewna świeżo ściętego. Mokre drewno może mieć znacznie niższą wartość użytkową, nawet jeśli pochodzi z bardzo dobrego gatunku.

Wpływ wilgotności na wartość opałową drewna

Woda zawarta w drewnie nie ogrzewa pomieszczenia. Najpierw musi zostać odparowana, a to pochłania część energii ze spalania. Dlatego mokry dąb albo buk może grzać gorzej niż lżejsze, ale dobrze wysuszone drewno.

Forest Research podaje dla drewna układanego, powietrznie suchego przy wilgotności 20% około 14,7 GJ/t, czyli 4,1 kWh/kg. Dla drewna całkowicie suchego piecowo wartość rośnie do około 19 GJ/t, czyli 5,3 kWh/kg. Różnica wynika głównie z obecności wody w paliwie.

Wilgotność drewna Stan drewna Orientacyjna wartość opałowa Co to oznacza w praktyce?
0% drewno suche laboratoryjnie / piecowo ok. 18,8-19 MJ/kg, czyli ok. 5,2-5,3 kWh/kg wartość referencyjna do porównań, w praktyce opałowej prawie niespotykana
10% bardzo suche drewno lub poziom zbliżony do pelletu ok. 4,6-4,8 kWh/kg bardzo dobry poziom wilgotności, ale trudny do utrzymania przy zwykłym składowaniu drewna na zewnątrz
12-20% drewno powietrznie suche zwykle ok. 13-16 MJ/kg, czyli ok. 3,6-4,4 kWh/kg realny, dobry zakres dla drewna kominkowego i opałowego
20% drewno sezonowane, gotowe do spalania ok. 14,7 GJ/t, czyli ok. 4,1 kWh/kg praktyczny punkt odniesienia dla drewna opałowego dobrej jakości
30% drewno niedosuszone ok. 12-12,7 MJ/kg, czyli ok. 3,3-3,5 kWh/kg część energii idzie na odparowanie wody, spalanie jest wyraźnie gorsze
45-60% drewno świeże / leśne często ok. 2,0-2,5 kWh/kg lub mniej, zależnie od gatunku opał wymaga sezonowania; bez suszenia daje słaby efekt i więcej dymu

Suchość paliwa jest ważniejsza niż sama nazwa gatunku. Dobrze wysuszona brzoza albo sosna może dać lepszy efekt użytkowy niż mokry dąb. Przy codziennym paleniu różnicę widać w temperaturze, ilości dymu, zabrudzeniu szyby, pracy komina i ilości osadów.

kWh/kg a kWh/mp – gęstość przestrzenna materiału

Kaloryczność w kWh/kg mówi, ile energii daje kilogram drewna. Ta wartość jest podobna dla wielu gatunków, szczególnie przy tej samej wilgotności. Dlatego w tabeli sosna może mieć 4,4 kWh/kg, a grab 4,2 kWh/kg.

Przy zakupie opału ważniejsza bywa kaloryczność w kWh/mp. Metr przestrzenny grabu zawiera więcej masy drewna niż metr przestrzenny sosny albo topoli. Dlatego grab daje około 2200 kWh/mp, a sosna około 1700 kWh/mp, mimo że w przeliczeniu na kilogram nie wygląda gorzej.

Błąd interpretacyjny wynika z pomijania gęstości przestrzennej materiału. Jeśli drewno kupuje się na metry przestrzenne, przewagę mają gatunki gęste. Jeśli porównuje się kilogramy suchej masy, różnice między gatunkami są dużo mniejsze.

Do przeliczeń energetycznych wystarcza podstawowa zależność: 1 kWh = 3,6 MJ. Drewno o wartości opałowej 14,7 MJ/kg daje około 4,1 kWh/kg. Drewno absolutnie suche o wartości 18,8-19 MJ/kg odpowiada mniej więcej 5,2-5,3 kWh/kg.

Przeliczenie masy na objętość jest trudniejsze, bo zależy od gatunku, gęstości, wilgotności, sposobu ułożenia, długości szczap i pustych przestrzeni między polanami. Dlatego tabele kWh/mp należy traktować jako wartości orientacyjne dla określonej wilgotności i sposobu ułożenia drewna.

Zasady doboru drewna do kominków, pieców i kotłów

Do kominka najczęściej wybiera się suche drewno liściaste: buk, grab, dąb, jesion, brzozę albo robinię. Daje ono stabilniejsze spalanie, mniej żywicy i zwykle lepszą energię z objętości niż drewno iglaste.

Do długiego utrzymywania żaru najlepiej sprawdzają się gatunki gęste: grab, buk, dąb, jesion i robinia. Do szybkiego rozpalenia wygodne są gatunki lżejsze albo dobrze porąbane szczapy o niższej gęstości. Sosna, świerk czy modrzew szybko podnoszą temperaturę, ale spalają się szybciej i mają niższą energię z metra przestrzennego.

W kotłach zgazowujących i nowoczesnych urządzeniach trzeba trzymać się wymagań producenta. Zbyt wilgotne drewno obniża sprawność, zwiększa emisję i może prowadzić do szybszego zanieczyszczenia wymiennika oraz przewodu kominowego.

Źródła